Tegenwoordig richten sommige plantenkwekers en ecologen zich op het ontwikkelen van meerjarige granen, peulvruchten en oliehoudende zaden die worden geteeld in ecologisch geïntensifieerde, meerjarige gewaspolyculturen. Hun doel is om een ​​landbouwsysteem te creëren dat de impact van industriële landbouw vermindert.

 

Bijna alle granen, groenten en oliehoudende zaden die nu verbouwd worden zijn eenjarige planten, wat betekent dat ze slechts één jaar leven en daarna sterven. Deze korte levenscyclus dwingt boeren om al hun gewassen te vernietigen voordat zij weer nieuwe (eenjarige) gewassen kunnen planten. Deze herhaalde bewerking veroorzaakt koolstofverlies in de bodem (wat vervolgens eindigt als CO2 in onze atmosfeer), bodemerosie, lekkage van voedingsstoffen en verandering in bodemorganismen. Dit draagt ​​bij aan het gebruik van herbiciden en pesticiden, waar vervolgens fossiele brandstoffen aan te pas moeten komen, wat uiteindelijk weer de mogelijke gezondheidsrisico’s met zich meebrengt.

De oplossing van dit enorme probleem kan het gebruik van meerjarige gewassen zijn, geloven wetenschappers. Omdat dit soort gewassen langer meegaan, vermindert de schade aan de bodem door landbouw en chemische herbiciden aanzienlijk. Maar dit is niet het enige voordeel! Vaste planten zijn stevige planten en hun wortels verbeteren de bodemstructuur en beschermen deze tegen erosie. Ze verhogen de nutriënten- en koolstofretentie en waterinfiltratie. Het kan ons zelfs helpen bij het aanpassen aan de huidige en toekomstige klimaatveranderingen. Ook hebben we hierdoor minder herbiciden nodig. Kortom, de implementatie van meerjarige gewassen kan in theorie ‘s werelds ernstigste milieuproblemen tegengaan.

De volgende logische vraag is, hoe kan dit worden bereikt? Wetenschappers van onderzoekscentra, zoals het Land Instituut, gebruiken twee hoofdbenaderingen:

 

  • Domesticatie van wilde vaste planten. Eerst moeten we de wilde meerjarige planten met de juiste karaktereigenschappen identificeren. Vervolgens wordt een grote populatie van de gekozen soort gekweekt en geplant. Deze individuele planten worden vervolgens kruis-bestoven en de resulterende zaden worden geproduceerd om de volgende broedpopulatie te produceren. Sommige tamme meerjarige gewassen zijn het intermediaire tarwegras, dat vergelijkbaar is met zachte tarwe (die jaarlijks is), en het Silphium, dat oliehoudende zaden draagt.

 

  • Perennialisatie van bestaande eenjarige gewassen: dit is waarschijnlijk de meest interessante strategie, omdat deze bestaat uit het kruisen van een bestaand eenjarig graangewas met een wilde meerjarige neef. Wanneer ze succesvol zijn, produceren deze “grote hybride kruisingen” zaailingen die de zaadopbrengst en -kwaliteit behouden van de jaarlijkse ouderplant, terwijl ze de meerjarige levensstijl van de andere ouderplant erven. Met deze strategie zijn al vele soorten langlevende rijstplanten ontwikkeld.

 

Waarschijnlijk zullen we de komende jaren meer horen over deze groeiende gewassen en hun teelt in ons land. Veel boeren – en onze aardbol – zullen zeker dankbaar zijn voor deze oplossing!

Inloggen

Bekijk uw order of wijzig uw gegevens.